11.500 zubi baino gehiago

Katalunian egindako erreportaje hau ikusten egon naiz. Ordu erdi ingurukoa da, eta esaldi pila bat ditu zer pentsatua ematen dutenak. Ez nago denekin ados, baina askok jotzen dute bete-betean… pentsatu dut bideotik ateratzea. Klaro, nork esaten dituen-eta inportantea da eta horretarako egin klik kataluniako nahieran-en: TV3-ko alacarta-:

• Kataluniako unibertsitateko komunikazio zientzien fakultateko egunkari saltzailea bizi da gominolak eta litxarreriak saltzetik, ez egunerokoak saltzetik.
•  Lehen 1.200 egunkari banatzen zituen banatzaileak orain 600 banatzen ditu.
• Janis Krums-en adibidea (hegazkina Hudson errekan ) aipatzen da nola argazki bat atera, Twitterrera bidali eta mundu guztian nola zabaldu zen.
•  9.000 milioi mobildun pertsonarekin ezin da lehiatu… moldatu beharko da kazetaritza egiteko modua.
• The Philaldephia Inquirer  eta The daily news  ERE bat aurkeztera heldu ziren.
• Kazetaritza egingo da baina ez papererako bakarrik: Internet, telebistarako, eskuko telefonoetarako, eta noizbait erlojuetarako edo datorrenerako egin beharko da kazetaritza.
• Ikerketa kazetaritza egitea gero eta zailagoa da, dirua neurtzen den honetan…
•  Autoinkulpatu ere egin beharko lukete egunkariek…: 1993an egunkariek %11-ko irabaziak izaten zituzten, orain %23koak dira, baina ez direla nahikoa esaten dute.
• Kazetaritza enpresek ez dute jakin produktu erakargarriak eta errentagarriak egiten
• Interesgarria zer da? erreportaje landuak edo kazetari lan automatizatua? Kazetaritza automatizatua makinek egiten dute…
•  Prekarietateak kalitatean eragiten du.
• Erredakzio ahulek ezin dute kazetari berezituetan inbertsiorik egin.
• Kazetariak orain libreago dira berez. Baina albisteak diktatu ahala idatzi edo ikerketa egiten da?
• Bigarren mailako bideetako kazetaritza interesatzen zait. Horrek du interesa
• Krisi ekonomikoaren aurrean eta errentagarritasun bila bazterrean geratzen da kazetaritzaren bokazio soziala? Ospitaleetan osasuna bazter uztea letxe da hori.
•  Avui.cat-en lehenengo gauza egiten dutena da hedabide digitala eguneratu goizean goiz. Bera da irakurriena… (erreportaje honetan ez da esaten, baina EREan dago Hermes-ek erosi ostean)
•  Argazkiak notizia dagoen lekutik bertatik bidaltzen ditu kazetariak eta telefonoz esan zer dagoen ikusten segituan sareratzeko. Azkartasuna ezinbestekoa da, txipa aldatu behar da.
• Kazetariak kamera erabiliz egiten du bideoa, baita papererako zein digitalerako.
• Kazetaritza notiziaren lekutik egiten da ez bulegotik.
• Kioskokoa baino audientzia handiagoak izaten dira digitaletan. Preparatuak egon behar gara horretarako.
• Interneteko egunkari arrakastatsu batek %3 edo %4ko margenak uzten ditu, paperekoak %30.
• Hanka bat Interneten eta bestea paperean izanda arrakala handitzen doa eta zabaltzen-zabaltzen joanda hankak zabaltzen doaz-eta…
• Copy-paste robotek egiten dute 233grados.com -en (papera erretzen den graduak dira 233) Ez dute horretan segundorik ere galtzen. Ez dute azken ordua lantzen. Algoritmoekin egiten dute hori. Informazio ezberdina ematera dedikatzen dira errekurtso guztiak
•  Biziraungo dugu ezagutu ditugun mantxeta barik, ez dago arazorik. Gazteenei zer esaten diote “El Mundo” edo “El país” markek? Guri baino askoz gutxiago. Orain sare sozialetan gomendatutakoa irakurtzen dugu…
•  Eyeos-en argi diote: sare sozialetatik heltzen gara hedabideetara. Notizia guztiak daude sarean. Erronka da gustuko ditudan sei horietara heltzea. Gomendioak parte inportante dira horretarako.
• Googlek hierarkizatzen ditu notiziak… makinak egiten du lana. Batzuek deformazio efektiboa deitzen diote.
• Ordenatzea izango da kazetaritzaren etorkizuna, mentalki ordenatzea.
• Arrakastetako bat blogak izaten jarraitzen dute. Notizia gertatzen den lekutik elikatzen direnak… Pertsonalagoak dira, libreagoak.
• Google Espainiako ordezkariak dio Googlen indexatuta egonda jende gehiago heltzen dela hedabide horretara. Murdoc-ek ez du google alde batera utzi. 
• Gai batekin hilabeteak eta hilabeteak egon naiz ikertzen, baina hori, gaur egun, ezin da egin...
• Galdera garrantzitsua ez da “eta orain egunkariak?” galdera garrantzitsua da “orain kazetaritza?” eta erantzuna da bai, orain kazetaritza!
• Soitu.es Dena desordenatua eta likidatzen daude, mahaiak eta aulkiak saltzen… audientzia handia zuten, baina…Akabo.

   

  **Esteher Llauradó eta Quico Concellón-en erreportajetik atera ditut esaldiok.

Tobera egin dute Arrasaten from Goiena Komunikazio Taldea on Vimeo.

Min hartzen dutenen aldekoa naiz. Ulertu ezinik geratzen direnena, finean, fin ari direla uste dutela adierazten duelako. Horregatik jotzen dut naturaltzat Kutxa Fundazioaren gizarte alorrerako eta komunikaziorako arduradunak azaldu duen arrangura eta gogoetarako nahia. Naturaltzat jotzen dudan bezala, txistu jo nahi duenak txistu jo ahal izatea, eta jotzea. Izan zen beste kontu bat Illunben, egiazki berria, niretzat esanguratsuagoa eta luzera arrisku handiagoak ekarriko dituena: agintari batzuei txalo jo zitzaien. Eta horrek bai ez duela erremedio onik!

Kargudunek erregalo.
Zein jator zein txorimalo
bereizi ezean, malo.
Lasai jo batzuei txistu
ta beste batzuei txalo.

Sari banaketan doa
min subliminal mordoa
baezpare itxi ahoa.
Prudentziaz oholtzan kantuz
ez da aipatzen laidoa.

Bertsogintzaren elizan
progresismoa kalizan
ta kontsentsua gerizan.
Ardi beltzen artaldean
zeinek nahi du txuri izan?

Txistujotzaile petoa
bi hankadun panfletoa
ia dugu etxekoa
distantzian begiratuz
espezimen konpletoa.

Txistulari txistulari.
Honi, horri edo hari
lehen instituzioari.
Ta orain sinpleki
hire alderdiko ez denari.

Txistu-jotze anonimo.
ausardizko keinu irmo
laido izkutu maximo.
aurpegira egindako
mintzoaren antonimo

Bertsoetako bat:

Txingurri gaixo ebentuala

kalien dabil primeran

kakalardo baltz lenau punkixa

parkien umezain eran

jestoretako aker hippixa

Eako ahuntzekin hegan

mobila eskuen buztanikara

Maxiko kutxan illeran

Herri honetan behar leukien

danak ez dauz Santagedan

Arrasateko herriari epaiketa

2011-12-12 11:53:28 Eneko Azkarate

Urtzi Urkizu kazetariak egindako elkarrizketa da blogera ekarri dudana. Berriak argitaratu du domekako paperean eta Interneten. Blogera ekartzen dut. "Euskal Komunikazioa eta sare sozialak" gai hartuta 7 laguni egin dizkigu elkarrizketak dagoeneko eta berriak ere etorriko dira. copy-paste eginda hemen:

Komunikazioa. Euskal komunikazioa eta sare sozialak (VIII). Iban Arantzabal. Goienako ikus-entzunezkoen burua

Twitter da Goienaren apustua, «etorkizun oparoena duen saretzat» baitute.

/ JUANAN RUIZ / ARGAZKI PRESS

Goienaren sorreratik taldearen Interneteko ardura izan du Iban Arantzabalek (Elgeta, Gipuzkoa, 1975). Sustatuko editore bost urtean, Espaloia kafe antzokiko presidentea eta Ahotsak.com-eko partaidea da.

- Zer plangintza duzue Goiena taldean sare sozialen inguruan?

Hasteko eta behin, sare sozialetan aukera bat egin genuen, eta Zugaz.com sortu. Ez du funtzionatu guk gura moduan, eta ikasi dugu dauden sare sozialak direla erabili beharrekoak. Gure apustua Twitter da, eta uste dugu etorkizun oparoena duen tresna dela, oraindik ere Facebook eta Tuenti modukoetan egon arren jende gehiena.

- Kazetari guztiek al dute soslaia Twitterren eta Facebooken? Zertarako?

Facebookekoa ur nahastu eta zikin moduan ikusten dut. Informaziorako baino gehiago entretenimendurako eta lagunekin berba egiteko gunea da, baina ur zikinetik asko du... Twitterreko soslaiekin, aldiz, hainbat gauza bilatzen dira, profesionalagoak: Hasteko eta behin, irakurleekin feedbacka, jendeak dioena zuzen-zuzenean jasotzea, gure komunitateari webgunearen azalean bertan leiho bat zabaltzea iritzia askotarikoagoa izan dadin... Informazioa jasotzeko erabiltzen dugu Twitter, emateko, baita elkarrizketa sortzeko ere. Bestetik, eta gure etxeko kazetariak gero eta espezializatuagoak direnez gaietan, aditu sare bat sortzeko ere balio du Twitterreko soslaiak. Azkartasunean irabazi dugu; jende gehiagorengana heltzen gara, eta 2011ko kalearen pareko moduan ikusten ditugu sare sozialak.

- Bisiten zer kopuru iristen zaizue sare sozialetatik Goiena.net atarira?

Aldakorra da, baina argi dagoena da gero eta gehiago direla, oraindik %5 inguruan ibili arren. Kantitateaz gain kalitatean irabazten laguntzen digute, irakurle aktiboak izanez. Garrantzia du trafikoak, baina ez dugu burua galduko horrekin. Twitterreko elkarrizketak berak, bisitarik emango ez balute ere, oso garrantzitsuak dira. Gure audientzia aldagai askoren batura da: telebistako ikus-entzuleak, irratiko entzuleak, papereko irakurleak, sareko erabiltzaileak... eta, noski, eskuko telefonoekin jarraitzen gaituztenak, gure Twitter jarraitzaileak... Denek jasotzen dute informazio eta editorial bat, Goienarena: euskaraz, askotarikoa, independentea, autonomiaduna, irekia, kontrastatua...

- Zuk zer modutan erabiltzen dituzu Twitter eta Facebook?

Twitterreko nire soslaia pertsonala da, baina lanarekin ere lotua dago. Ez dut esaten noiz noan ohera edo zer gosaldu dudan. Ez naiz eroso sentitzen horrelako tuitekin, baina egia da ez dudala neure burua behartzen tuit garatuetara, ze bestela idazten dudanaren %5 ere ez nuke idatziko... Facebookena, berriz, Twitter ez dutenen esanak jarraitzeko baino ez darabilt, lagunenak-eta. Hala ere, pentsatzen nago nire datu guztiak kentzea Facebooketik.

- Euskarazko komunikabideetako kazetarien arteko harremanetarako nolako bideak ireki ditzazkete sare sozialek?

Handiak. Gertuago gaude sare sozialei esker. Publikoagoak dira gure iritziak, eta kontrastatu ere egiten ditugu. BERRIAko eta Goienako kazetariek lasai asko jardun dezakete gai beraren gainean, eta gai bera landuz kazetaria bera ere gusturago gera badaiteke, zer esanik ez irakurlea.

- Euskaraz gero eta gehiago idazten da, neurri batean Interneti esker. Zer hausnarketa egiten duzu horren inguruan?

Oso positiboa da. Ahozko tradizioak nauka liluratuta aspaldian, Ahotsak.com moduko proiektuek-eta. Baina idatziak ez dio kalterik egiten ahozkoari. Esango nuke, gainera, 140 karaktereko jardunak ahozkotasunetik gehiago duela araututako idazkeratik baino. Txioka aritzerakoan sortzen da hizkuntza erabiltzeko beste erregistro bat, eta hori hain da aberatsa: laburdurak, esateko erak... Nik sekula ez dut horrenbeste aditz trinko erabili, eta horren «errua» 140 karaktereek dute. :-) Bestetik, euskalkian idazteko territorio librea ere bada. Eta jakinekoa da euskalkiak batua indartu baino ez duela egiten.

- Komunikazio munduan aldaketak oso bizkor ari dira gertatzen. Krisia bakarrik negozio ereduentzat izango al da?

Krisiarena arduraz hartu beharreko esparru batean kokatzen dut, baina ezin genezake askorik egin gure moduko enpresek. Egin dezakeguna da kontrolatzen dugun horretan protagonistak izatea komunikazio munduko aldaketetan. Ez dago lo geratzerik, eta ez du balio gu txikiak garela esateak. Gu bagara, eta etorkizunean etor daitekeena guk egin dezakegula sinistuta egin behar ditugu gure bisioak eta planak. Bestalde, eta kontraesana badirudi ere, etorkizuna ez da ezer. Etorkizuna bilatzen egotea da interesantea, gaur garena, egiten duguna. Guk egin dezakeguna oraina da. Garai zirraragarria da hau euskal komunitatean.